Category: Αειφόρο σχολείο

Όταν η συνεργασία ομορφαίνει το σχολείο μας

Η συνεργασία σχολείου και οικογένειας αποτελεί πολύτιμο στοιχείο της σχολικής ζωής και συμβάλλει ουσιαστικά στη δημιουργία ενός όμορφου, ασφαλούς και λειτουργικού περιβάλλοντος για τα παιδιά μας.

Με ιδιαίτερη χαρά και ευγνωμοσύνη θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε θερμά τους γονείς του νηπιαγωγείου μας για την πολύτιμη προσφορά τους στην αναβάθμιση της σχολικής μας αίθουσας. Χάρη στη γενναιόδωρη συμβολή τους, αντικαταστάθηκε το φθαρμένο ταμπλό της παρεούλας με ένα νέο, λειτουργικό και αισθητικά αναβαθμισμένο ταμπλό, το οποίο θα φιλοξενεί το ημερολόγιο και κάρτες με τα θέματα της καθημερινής συζήτησης.

Παράλληλα, πραγματοποιήθηκε η ασφαλής στερέωση του μεταλλικού πίνακα στον τοίχο της αίθουσας, βελτιώνοντας τόσο τη λειτουργικότητα όσο και την ασφάλεια του χώρου. Ευχαριστούμε ιδιαίτερα τον κύριο Κωνσταντίνο Γεωργιάδη, πατέρα μαθητή μας.

Επιπλέον, οι νηπιαγωγοί του σχολείου αντικατέστησαν την επένδυση των πλαϊνών πινάκων τοποθετώντας τσόχα με όμορφα και ζωντανά χρώματα.

Οι παρεμβάσεις αυτές, αν και φαινομενικά μικρές, συμβάλλουν σημαντικά στη διαμόρφωση ενός ευχάριστου και φιλόξενου μαθησιακού περιβάλλοντος, όπου τα παιδιά μπορούν να δημιουργούν, να συνεργάζονται και να αναπτύσσονται καθημερινά.

Ευχαριστούμε από καρδιάς τους γονείς για την άμεση ανταπόκριση, τη στήριξη και το ενδιαφέρον τους για το σχολείο μας. Η έμπρακτη συμμετοχή τους αποδεικνύει ότι όταν σχολείο και οικογένεια συνεργάζονται, μπορούν να πετύχουν όμορφα και ουσιαστικά αποτελέσματα προς όφελος όλων των παιδιών.

Ένας μελισσοκόμος στο σχολείο μας

Το ευχαριστώ είναι πολύ λίγο για να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας στον κύριο Άγγελο Αθανασιάδη, που γνώρισε τα παιδιά τη μέλισσα και τα προϊόντα της με απλό και βιωματικό τρόπο και χάρισε σε όλους μέλι.

Ο γερανός και η Τάφρος 66

Ο γερανός ταξίδευε μέρες ολόκληρες από την Αφρική κι είχε ανάγκη να ξεδιψάσει και να ξεκουραστεί!

Καθώς πετούσε πάνω από την Ημαθία είδε ένα ποταμάκι! “Επιτέλους, σκέφτηκε! Θα ξαποστάσω λίγο κι έπειτα θα συνεχίσω το ταξίδι μου! “

Μα, πριν προλάβει να προσγειωθεί, η Τάφρος φώναξε τρομαγμένη: ” Μη! Μη! Μην σταματάς εδώ! Φοβάμαι πως θα σου κάνω μεγάλο κακό!”

Ο γερανός κοντοστάθηκε! ” Τι έχεις πάθει;” το ρώτησε απορημένο. “Δε βλέπεις;” Του αποκρίθηκε εκείνο! “Κοίτα τα νερά μου! Δεν έχω καθαρό νερό! Κανένα ψαράκι ποια δεν κολυμπάει στα νερά μου!” Ο γερανός το άκουγε, αλλά όσο πλησίαζε, ένιωθε μια περίεργη μυρωδιά. “Γιατί μυρίζει έτσι εδώ;”,το ρώτησε! “Αχ, και νά ‘ξερες… Οι άνθρωποι δε νοιάζονται για μένα πια! Μου πετούν φυτοφάρμακα οι γεωργοί κι από εκείνους τους μεγάλους σωλήνες κυλούν όλα τα απόβλητα των εργοστασίων! Αυτά μυρίζουν έτσι κι είναι αποπνικτικά, γι’ αυτό και με αποφεύγουν όλα τα πουλιά! Αλλά κι εγώ έτσι, όπως με έχουν καταντήσει, δεν μπορώ να φανώ χρήσιμη σε κανένα ζωντανό!” “Ναι, πράγματι! Ούτε κι εγώ αντέχω εδώ! Την ανάσα μου μετά βίας κρατώ!”, απάντησε ο γερανός κι έκανε να απομακρυνθεί.

Την ώρα εκείνη η Τάφρος το αποχαιρέτησε και του είπε: “Φύγε,φύγε από εδώ! Πάνε στο διπλανό χωριό! Εκεί μπορείς να ξαποστάσεις και στα παιδιά του 1ου Νηπιαγωγείου Μακροχωρίου να πας, να τους πεις να με βοηθήσουν! Είμαι σίγουρη πως έτσι δε θα με αφήσουν!”

“Έννοια σου και θα πετάξω γρήγορα ως εκεί! Ελπίζω κι εύχομαι τα παιδιά να βοηθήσουν και να βρεθεί λύση ιδανική! “

Έτσι, ο γερανός κατέφθασε στο νηπιαγωγείο κι είπε στα παιδιά για την κατάσταση που επικρατεί, όχι πολύ μακριά από εκεί και τα παιδιά πιάσαν μολύβια και χαρτιά και σκέφτηκαν πως πρέπει να δράσουν κι ας είναι πια αργά!